Gözlüklü üvey ablam Kübra, bunalıma girip odasına kapandı. “Kübra, neyin var?” dedim; “Her şey kötü,” diye ağladı. “Seni matkap gibi yarrağımla delip neşelendiririm,” dedim şakayla. Kübra güldü, “Dene bakalım.” Yatağa yatırıp amını matkap gibi deldim; gözlükleri buğulanırken, “Bunalım bitti!” diye inledi. Hızlandıkça Kübra zevkten çıldırdı; “Üvey de olsa işe yarıyorsun,” dedi. İş bitince, “Bunalıma son,” diye sırıttı. O gün, matkap gibi yarrağım üvey ablam Kübra’nın amını delip bunalımını dağıttı; odası neşeyle, gözlükleri buğuyla doldu.
Yorumlar
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yap!
Yorum Yaz